Бу маҳзун қўшиқ мен каби ота-онасини ёлғизлатиб қўйган, вақтида улардан хабар ололмаган фарзандлар учун сабоқ деб ўйладим. Онажонимнинг нураб ётган уйини таъмирлаш умуман хаёлимга келмади. Аммо ўғлим учун икки қаватли кошона қурдирдим. Ёру дўстларим олдида ўзимни кўрсатиб қўйиш учун Тошкентнинг муҳташам ресторанларидан бирида ўғлимнинг никоҳ тўйини ҳам дабдабали қилиб ўтқиздим. Яна-да мансаб пиллапояларига кўтарилай дея, казо-казоларнинг оёғи остига қўйлар суйдим, Аммо мени оёққа турғизган, шу даражага эришишимга суянчиқ бўлган онажонимга бир килогина гўшт олиб боришии унутдим... Йилда бир маротаба қишлоққа бориб, худди ёв қувгандек яна машинамизда ортимизга қайтадиган бўлдик. Меҳрибонгинам биз учун, болаларим учун эринмасдан ширин кулчаю патирлар ёпарди. Кейин қўярда-қўймай тўрт донасини дастурхонга ўраб қўлларимга тутса, мен нотавон: «Қизиқмисиз, ойи? Шаҳар тўла нон бўлса. Нима бизни оч ўтирибди, деб ўйлаяпсизми?» дебман қўлларини қайтариб. Шунда мунисгина онам бир қўлидаги нонга бир менга жавдираб қараб қолганди...
Ўзи емай едирган ҳам онам эди Ўзи киймай кийдирган ҳам онам эди Йўлларимга кўз тиккан ҳам онам эди Қўлин очиб дуо қилган онам эди Бу дунёда чин дўстим ҳам онам эди
Ёлғизгина чин дўстим ҳам онам эди Болалигимда онамни кўпроқ уйда бўлишини хоҳлардим. Эрталаб уйқудан уйғонганимда аллақачон меҳрибонгинам нонуштани тайёрлаб, ўзи ҳовлидаги юмушлар билан овора бўлиб юрарди. Кейин тезда бизни овқатлантириб, елкасига кетмонни ташларди-да, далага йўл оларди. Онам бечорани бирор маротаба янги кўйлак кийганини кўрмаган эканман. Доим бизларга уст-бош олиб берарди. Юзларига тарам-тарам ажин тушган, қўллари меҳнатдан қабариб кетган онамни гоҳида шаҳарлик аёлларга таққослаб кўраман. Аёлимнинг майин қўлларидан кўра, ўша қадоқ қўллар бошимни силашини хоҳлайман, ҳатто қумсайман ҳам. Бу қадоқ қўлларнинг ўз тафти бор зди. Яна маҳзун қўшиқ хаёлларимни чилпарчин қилади: Мен бағритош нима қилдим онам учун? Ёлғизгина кадрдоним онам учун... Қўшиқни эшитиб, янада эзил-дим. Тўрт девор мени буғаётгандек туюлди. Хотинимга қараб: —Тез бўл! Қишлоққа борамиз, онажонимни кўргани,—дедим шартта ўрнимдан туриб,
Мен бағритош нима қилдим онам учун? Ёлғизгина кадрдоним онам учун...
Қишлоққа кетаяпман-у, бу маҳзун овоз ҳам қулоғим остида янграр-ди...
Ota-onam uchun !!! -Bozor-o'char savdo qildim kimga, bolam uchun, Borin muhayyo paydo qildim kimga, bolam uchun. Dabdabali to'ylar qildim kimga, bolam uchun, Hashamatli uylar qurdim kimga, bolam uchun. Lekin nima qildim meni tuqqan onam uchun, Dunyodagi eng yaxshi odam otam uchun.
Kimga dasturhon yozdim bolam uchun, Ba'zida semirdim, ba'zida ozdim bolam uchun. Aqldan ham ozayozdim bolam uchun, Ex kimlarga yalinmadim bolam uchun. Lekin hech narsa ilinmadim onam uchun, Dunyodagi eng yaxshi odam otam uchun.
Aylandim, o'rgildim, ado bo'ldim bolam uchun, Sog'lig'imdan ham judo bo'ldim bolam uchun. Bola shoh men go'yo gado bo'ldim bolam uchun, Danagidan mag'zi shirinda ota-ona uchun. Lekin nima qildim o'zim bola bo'lib onam uchun, Dunyodagi eng yaxshi odam otam uchun.
O'zi yemay-ichmay menga yedirgan ham onam edi, Yupun yursa ham meni kiyintirgan otam edi. Omon bo'lsang bo'ldi bolam derdi, Ayting men ham odammanmi endi. Nima qildim bir mushtipar onam uchun, Dunyodagi eng yaxshi odam otam uchun...
ONAJON Topmoq - yo‘qotmoqdir, Yo‘qotmoq - topmoq, Sen so‘lib, Men yashab, To‘lishimga boq. Sensiz topganimdan Ko‘proq yo‘qotdim - Sen meni yupatding, Seni yig‘latdim, Sen meni yaratding, Seni tugatdim. Uyalmay ONA deb, Kelishimga boq!.. Sog‘inch haqda she’rlar Yozdim o‘zimcha, Mendan peshonangda Dog‘lar tizimcha. O‘g‘il bo‘lmay o‘lay, Attangb ming attang. Qiz tug‘sang netardi, Ko‘proq qiz tug‘sang!.. Tirgak bo‘lolmadim Bitta qizingga Uyalmay shoirman Deyishimga boq. Joningdan aylanay, Turgil jonajon, Yo‘l qarab bo‘ldimi Jigarginang qon? Boqma, ko‘zlarimga Bemajol, xasta, Mening topganlarim Gulmi bir dasta, Yo‘qotganim senmi Endi ONAJON?.. O‘z etimni o‘zim Yeyishimga boq. Bilsang yuragimni Bir alam elar. Buyursang qo‘limdan Kelmaydi nelar, Ayt, Pichan yig‘aymi, O‘tin yoraymi, Yerni haydayinmi, Ko‘k ag‘daraymi?.. Itdek oyog‘ingga Suykalgim kelar - Uchib-uchib, mana Qo‘nishimga boq. Hech narsa kerakmas, Bolam, hech deysan. Endi kech deysan-da, Endi kech deysan. Yuzimni bosaman Muzday yuzingga, ONAJON, Zor qilib ketma izingga! O‘lim oldida ham G‘amimni yeysan, Men-chi, jim, taqdirga Ko‘nishimga boq. She’rim bitdi, Xayir, Do‘stlar xush qoling. Bedil yashamakka O‘rganmang menday Boring, Volidangiz Ko‘nglini oling,
